پروتئین GIT2 در سالمندی و بیماری‌های مرتبط با پیری

پروتئین GIT2 و پیری و سالمندی

پژوهشگران دانشگاه آنتورپ بلژیک، انستیتو جانورشناسی بلژیک، دانشگاه دوک ایالات متحده امریکا، و دانشگاه کارولینای جنوبی ایالات متحده امریکا، در گزارشی مروری به بررسی نقش پروتئین GIT2 در فرآیند سالمندی و بیماری‌های مرتبط با آن (بویژه بیماری‌های نورودژنراتیو) پرداختند.

📊نتایج این پژوهش نشان دادند:

  1. خانواده پروتیئن‌های GIT در پیام‌رسانی‌های مولکولی متعددی در بدن پستانداران نقش دارند که مهم‌ترین آنها تنظیم فعالیت‌های نورون‌ها در دستگاه اعصاب مرکزی (مغز و نخاع) است. پروتیئن‌های GIT فرآیندهای فوق پیچیده فیزیولوژیک دستگاه عصبی را تنظیم می کنند.
  2. پروتئین GIT2 در سالمندی در مغز در تقویت شناخت، یادگیری، حافظه، و کاهش استرس، اضطراب، آلزایمر، هانتینگتون، پارکینسن، و زوال عقل دخیلند.
  3. پروتیئن GIT2 بعنوان همگرا کننده عملکرد فرآیندهای ضدپیری شناخته می‌شود.
  4. مدلسازی حذف GIT2 از ژنوم منجر به افزایش شدید استرس اکسیداتیو، بروز علایم پیری و بیماری‌های مرتبط با آن بویژه آلزایمر، مشکلات متابولیک و بیماری‌های مرتبط با آن (بویژه چاقی و دیابت)، نقصان عملکرد سیستم خودایمنی و سلول‌های T، و انواع سرطان می‌شود.

GIT2—A keystone in ageing and age-related disease

Abstract

Since its discovery, G protein-coupled receptor kinase-interacting protein 2, GIT2, and its family member, GIT1, have received considerable interest concerning their potential key roles in regulating multiple inter-connected physiological and pathophysiological processes.

GIT2 was first identified as a multifunctional protein that is recruited to G protein-coupled receptors (GPCRs) during the process of receptor internalization. Recent findings have demonstrated that perhaps one of the most important effects of GIT2 in physiology concerns its role in controlling multiple aspects of the complex ageing process.

Ageing can be considered the most prevalent pathophysiological condition in humans, affecting all tissue systems and acting as a driving force for many common and intractable disorders. The ageing process involves a complex interplay among various deleterious activities that profoundly disrupt the body’s ability to cope with damage, thus increasing susceptibility to pathophysiologies such as neurodegeneration, central obesity, osteoporosis, type 2 diabetes mellitus and atherosclerosis.

The biological systems that control ageing appear to function as a series of interconnected complex networks. The inter-communication among multiple lower-complexity signaling systems within the global ageing networks is likely coordinated internally by keystones or hubs, which regulate responses to dynamic molecular events through protein-protein interactions with multiple distinct partners.

Multiple lines of research have suggested that GIT2 may act as one of these network coordinators in the ageing process. Identifying and targeting keystones, such as GIT2, is thus an important approach in our understanding of, and eventual ability to, medically ameliorate or interdict age-related progressive cellular and tissue damage.

Keywords

Keystones, Ageing, Age-related disorders

 

لینک منبع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر 👇🏻(further reading)👇🏻

https://doi.org/10.1016/j.arr.2018.02.002

 

بازدیدها: 10

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *