شخصیت ورزشکار و نقش‌پذیری گروهی در ورزش تیمی

شخصیت ورزشکاران و نقش های گروهی در ورزش تیمی

پژوهشگران دانشگاه ویلفرید لوریه کانادا و دانشگاه مون‌پلیه فرانسه در پژوهشی که گزارش آن به تازگی منتشر شده است به بررسی عامل‌های شخصیت ورزشکار و نقش‌پذیری غیررسمی در گروه‌های ورزشی پرداختند.

 👈🏻 🔬روش پژوهش شخصیت ورزشکار و نقش‌پذیری:

در این پژوهش مقطعی-عرضی ۵۳۵ داوطلب ورزشکار ورزش‌های تیمی با ملیت‌های فرانسوی و کانادایی شرکت نموده و پرسشنامه‌های عامل‌های ۵گانه شخصیت BFI و NEO-FFI-3، و سوسیوگرام نقش‌های غیررسمی ۱۲گانه در تیم ورزشی را تکمیل نمودند.

👈🏻 📊 نتایج پژوهش شخصیت ورزشکار و نقش‌پذیری:

  1. شخصیت ورزشکار تا حدی زیادی مشخص کننده نقش‌های غیررسمی‌ای است که فرد ورزشکار در تیم ورزشی خود بوطر خودآگاه/ناخودآگاه ایفا می‌کند.
  2. افرادی که در تیم نقش کمدین دارند برونگرایی بالا دارند.
  3. افرادی که در تیم نقش حواسپرت‌کن دارند سطوح وظیفه‌شناسی پایین دارند.
  4. افراد دارای نقش مربی در تیم ثبات هیجانی بالاتری دارند.
  5. افراد دارای نقش بازیکن ستاره کمتر از بقیه دلپذیر (توافق‌جو) هستند.
  6. نقش‌های رهبری کلامی و غیرکلامی الگوهای ترکیبی از صفات شخصیتی را نشان می‌دهند.
  7. گشودگی نسبت به تحربه با نقش‌های غیررسمی در تیم هیچ رابطه معناداری نداشت.
  8. نقش‌های غیررسمی آتش‌افروز (Spark Plug)، مجری، بازیکن تیم، برگزارکننده اجتماعی، سرطان، و تمارض‌کننده ارتباطی با خصوصیات و عامل‌های شخصیت ورزشکار ندارند.

راهبردهای کارکردی پژوهش شخصیت ورزشکار و نقش‌پذیری:

  • تحلیل شخصیتی در روانشناسی ورزشی، نقشی بسیار مهم در استعدادیابی ورزشی و تربیت ستارگان ورزشی آینده دارد.
  • غربالگری های شخصیتی می تواند به مربیان، ورزشکاران و روانشناسان تیم های ورزشی در انتخاب رویکردهای رفتاری تعاملی ورزشکاران کمک شایانی نماید.

  

Athlete personality characteristics and informal role occupancy in interdependent sport teams

Abstract

Objectives:

The current manuscript describes two studies that examined the relationship between athletes’ big five personality characteristics and their occupancy of informal roles as identified by self-nominations and teammate-nominations.

Design:

A cross-sectional design was used to collect data on athlete personality and informal role occupancy.

Method:

Data were collected from 340 French athletes (Study 1) and 195 Canadian athletes (Study 2). In both studies, MANOVA were conducted to compare the personality scores of self-identified role occupants vs. non-role occupants. In Study 2, multiple linear regression analyses were also conducted to assess whether athletes’ personality characteristics predicted the degree to which they were identified by their teammates as role occupants.

Results:

Across the studies and role identification methods (i.e., based on self- and teammate-nominations), team comedians appeared to be more extraverted and team distracters appeared to be less conscientious. Those viewed as the team mentors tended to be more emotionally stable, and those viewed as the team star players were less agreeable.

Verbal and non-verbal informal leadership roles showed mixed associations with athlete personality characteristics.

Openness to experience did not relate to informal role occupancy, and the occupancy of the team spark plug, enforcer, team player, social convener, cancer, and malingerer roles did not relate to athletes’ big five personality characteristics.

Conclusions:

The current studies provide the first quantitative evidence that supports the theoretical propositions that athlete personality may underpin the processes by which athletes come to occupy informal roles on their teams.

Keywords

Five-factor model, Team sport, Group dynamics, Athlete leadership, Role episode, Group effectiveness.

لینک منبع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر (further reading)

 
 

(در صورت جذابیت و علاقمندی به موضوع، مطلب را برای دیگران نیز بازنشر فرمایید).

کانال تلگرام

https://t.me/DrAmirMohammadShahsavarani

بازدیدها: 14

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *