اعتیاد اینترنتی و تنظیم هیجانی: اعتیاد فضای مجازی

اعتیاد اینترنتی

پژوهشگران دانشگاه خوارزمی ایران در پژوهشی پیمایشی که به تازگی منتشر شده، به بررسی عوامل موثر در اعتیاد اینترنتی و تنظیم هیجانی (اعتیاد به فضای مجازی) پرداختند.

🔬 روش

در این پژوهش پیمایشی ۴۱۳ داوطلب دانشجو شرکت نموده و پرسشنامه‌های اطلاعات جمعیت شناختی، اعتیاداینترنتی، مشکلات تنظیم هیجانی، فراشناخت، و تحمل دیسترس را تکمیل نمودند.
 

📚نتایج نشان داد:

  1. مشکلات هیجانی بواسطه مشکلات فراشناختی و کمی تحمل دیسترس، منجر به افزایش اعتیاد اینترنتی می‌شوند.
  2. ناتوانی در مدیریت‌استرس تاثیر مستقیمی بر افزایش اعتیاد به فضای مجازی دارد.
  3. مشکلات کنترل هیجانی، تاثیر مستقیم بر افزایش اعتیاد اینترنتی دارد.

راهبردهای کارکری:

  • اعتیاد به فضای مجازی یکی از معضلات قرن حاضر است که متاسفانه در کودکان و نوجوانان رو به افزایش است.
  • در گام نخست مواجهه با اعتیاد به فضای مجازی، لازم است برای خانواده‌ها آموزش‌هایی در حوزه سواد رسانه‌ای ارائه شود. بسیاری از والدین میزان دانشی به مراتب کمتر از فرزندانشان در حوزه تکنولوژی IT دارند.
  •  در بسیاری از موارد، مشکلات پایه اختلات ناشی از استرس و اضطرابی منجر به استفاده از فضای مجازی بعنوان یک مکانیزم دفاعی می‌شود.
  • آموزش مهارتهای دهگانه زندگی بویژه مدیریت استرس و مدیریت هیجانی کمک شایانی به کاهش اعتیاد اینترنتی خواهد کرد.
  • آموزش مدیریت زمان، در کنار مهارتهای دهگانه زندگی، نقش قابل توجهی در بهبود مدیریت استفاده از فضای مجازی در خانواده و افراد دارد.

Metacognitions or distress intolerance: The mediating role in the relationship between emotional dysregulation and problematic internet use

Abstract

Objective

Given the relevance of problematic Internet use (PIU) to everyday life, its relationship to emotional dysregulation and the importance of metacognitions and distress intolerance in process and intermediaries research, this study examined which of metacognitions and distress intolerance acts as an intermediary between emotional dysregulation and PIU.

Methods

In the current study, 413 undergraduate students from the University of Tehran, Iran (202 females; mean age = 20.13) voluntarily completed a questionnaire package which included the Internet Addiction Test (IAT), Difficulties in Emotion Regulation Scale (DERS), Metacognitions Questionnaire 30 (MCQ-30(, and Distress Tolerance Scale (DTS). The data were then analyzed using structural equation modeling by LISREL software.

Results

Significant correlations were found between PIU and emotional dysregulation and both distress intolerance and metacognitions (P < 0.001). Structural equation modeling and path analysis results fit well to the data (χ2/df = 1.73; p < 0.001; RMSEA = 0.05; SRMR = 0.04; CFI = 0.97; NFI = 0.95).

The results of the mediational model indicated that emotional dysregulation has an indirect impact via metacognition (β = 0.31; SE = 0.02) and distress tolerance (β = − 0.60; SE = 0.03) on PIU. The analysis also revealed a significant direct impact of emotional dysregulation on PIU, although this impact is much less than the indirect impact. The variables in this model accounted for 62% of the variance in participants’ PIU levels.

Conclusion

The results of this study provide evidence for the impact of emotional dysregulation on PIU through metacognitions and distress intolerance. Also, these findings emphasize that distress intolerance has a more significant mediating role than metacognition in the relationship between emotional dysregulation and PIU.

 

لینک منبع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر 👇🏻(further reading)👇🏻

 

✅(در صورت جذابیت و علاقمندی به موضوع، مطلب را برای دیگران نیز بازنشر فرمایید).

📢کانال تلگرام
🍃🌹🌸💐🌸🌹🍃
https://t.me/DrAmirMohammadShahsavarani

بازدیدها: 47

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *