صرع و ریتم‌های شبانه‌روزی در بیماران

صرع و ریتم‌های شبانه‌روزی

پژوهشگران دانشگاه یونیورسیتی کالج لندن، و دانشگاه ساری انگستان، دانشگاه میلان، و دانشگاه جنوا ایتالیا، دانشگاه برن، و دانشگاه بازل سوییس، و دانشگاه هاروارد ایالات متحده امریکا در یک پژوهش مروری مشترک به بررسی روابط بین انواع صرع و ریتم‌های شبانه‌روزی افراد مبتلا پرداختند.

رئوس مطالب در این نوشتار عبارتند از:

  • ریتم‌های شبانه‌روزی در اختلالات مختلفی از طیف جسمانی تا روانشناختی تاثیرگذارند.
  • بررسی‌های نوار مغزی (EEG) نشانگر الگوهای مختلف زمانی فعالیت صرعی و وقوع تشنج در ۲۴ ساعت شبانه‌روز هستند.
  • بررسی‌های ژنتیک در حوزه صرع و ریتم‌های شبانه‌روزی نشان داده‌اند ژن‌ها BMAL1 و CLOCK، که مسئول رمزگذاری ریتم‌های شبانه‌روزی در مغز هستند، آستانه تحریک تشنجی را تغییر می‌دهند.
  • تعاملات بین صرع و ریتم‌های شبانه روزی بویژه در حالت‌های مختلف هشیاری، نشانگر تفاوت آمادگی فرد دارای صرع برای بروز حمله در ساعت مختلف هستند.
  • زمان‌بندی دقیق تشنج‌ها و ثبت مداوم آنها توسط بیماران و متخصصان، منجر به فراهم آمدن امکان پیش‌بینی تشنج در بیماران شده است.
  • با توجه به تفاوت‌های فردی در فعالیت صرع و ریتم‌های شبانه‌روزی هر یک از بیماران، بهتر است برنامه مصرف و رژیم دارویی اختصاصی داروهای ضدصرع بصورت درمان مبتنی بر شواهد و کاملاً فردی، ارائه شوند.
  • نقش عواملی چون ساعت روز، طول روز، سطح هورمونی، و میزان استرس روانی-اجتماعی روزانه بعنوان فاکتورهای دخیل در تغییر روابط بین صرع و ریتم‌های شبانه‌روزی به اثبات رسیده است.
  • بهترین زمان مصرف داروهای ضدصرع و ضد تشنج زمانی است که احتمال وقوع حملات صرعی در ریتم‌های شبانه‌روزی فرد بالاتر است.

Circadian rhythm and epilepsy

Summary

Advances in diagnostic technology, including chronic intracranial EEG recordings, have confirmed the clinical observation of different temporal patterns of epileptic activity and seizure occurrence over a 24-h period.

The rhythmic patterns in epileptic activity and seizure occurrence are probably related to vigilance states and circadian variation in excitatory and inhibitory balance. Core circadian genes BMAL1 and CLOCK, which code for transcription factors, have been shown to influence excitability and seizure threshold.

Despite uncertainties about the relative contribution of vigilance states versus circadian rhythmicity, including circadian factors such as seizure timing improves sensitivity of seizure prediction algorithms in individual patients.

Improved prediction of seizure occurrence opens the possibility for personalised antiepileptic drug-dosing regimens timed to particular phases of the circadian cycle to improve seizure control and to reduce side-effects and risks associated with seizures.

Further studies are needed to clarify the pathways through which rhythmic patterns of epileptic activity are generated, because this might also inform future treatment options.

لینک منبع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر ??(further reading)??

بازدیدها: 0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *