MRI سنتی در برابر MRI پیشرفته در تصلب چندگانه (MS)

MRI در تشخیص و درمان MS

پژوهشگران بیمارستان سالپتریه و دانشگاه سوربون فرانسه در پژوهشی مروری که به تازگی منتشر شده است به بررسی تفاوت‌ها و سودمندی‌های روش‌های MRI سنتی و پیشرفته در تشخیص و درمان بیماری تصلب چندگانه (MS) پرداختند.

 

📚 اهم مطالب کاربرد MRI در MS:

  1. تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) نقش اصلی را در مدیریت بیماری اسکلروزمالتیپل (MS) ایفا می‌کند.
  2. آسیب‌های T2-weighted/FALIR از سال ۲۰۰۱ میلادی بعنوان ملاک‌های تشخیصی مالتیپل اسکلروسیس محسوب می‌شوند و اهمیت دقت و ظرافیت فن‌آوری تشخیصی در ملاک‌های مک‌دانلد نیز به دقت لحاظ شده است.
  3. در حالی که آسیب‌های فوق شدید مشاهده شده در توالی‌های T2 و FLAIR در چندین بخش از دستگاه اعصاب مرکزی (CNS) بعنوان الگوهای کلیدی تشخیص MS شناخته می‌شوند، می‌توان از آنها برای پایش فعالیت بیماری، بویژه در بیماران بدون نشانه‌مرضی (آسیمپتومیک) و ارزشیابی پاسخ‌های درمانی بهره برد.
  4. آسیب‌های جدید بویژه در نواحی بصل النخاع و تحت تنتوریوم (مخچه‌ای) پیش‌بینی کننده ناتوانی‌های درازمدت و خطر ورود به فاز ثانوی-پیش‌رونده هستند. اما تغییرات در حجم آسیب T2 توان پیش‌بینی تغییرات بعدی در یماری را نداشته و اغلب بعنوان «پارادوکس بالینی-رادیولوژی» شناخته می‌شوند.
  5. روش‌های پیشرفته و نوین MRI امکان کمّی سازی فرآیندهای آسیب‌شناختی در آزمایشگاه و شناسایی پاتوفیزیولوژی MS را فراتر از آسیب‌های ماده سفید فراهم ساخته‌اند. این روش‌ها مشکل پارادوکس بالینی-رادیولوژی را حل نموده و با بررسی دقیق و کمّی شده تمامی بخش‌های CNS امکان پیش‌بینی دقیق مراحل بعدی بیماری و پیش‌آگهی بهینه آن را میسر ساخته‌اند.

Conventional and advanced MRI in multiple sclerosis

Abstract

Magnetic resonance imaging (MRI) plays a central role in the management of patients with multiple sclerosis (MS). T2-weighted/FLAIR lesions have been included in the diagnostic criteria since 2001, and the importance of the technology has been expanded in each successive revision of the McDonald criteria.

While the typical focal hyperintense lesions seen on T2 and FLAIR sequences in several areas of the central nervous system are key features for MS diagnosis, they can also be used to monitor disease activity, particularly in asymptomatic patients, and to evaluate therapeutic responses.

The development of new lesions, particularly in medullary and infratentorial locations, is a strong predictor of long-term disability and risk of evolution to a secondary-progressive phase. Yet, changes in T2 lesion volume are poor predictors of subsequent disease evolution in many cases, a situation often referred to as the “clinicoradiological paradox”.

Nevertheless, advanced MRI techniques allow quantification of several pathological processes in vivo and offer insights into MS pathophysiology beyond white matter lesions.

By investigating what is happening beneath the visible surface of MS pathology, these techniques not only help to unravel the clinicoradiological paradox, but also provide early measures of functional and structural tissue abnormalities before the advent of irreversible neurodegeneration.

Keywords

Multiple sclerosis, MRI, T2 lesion volume, Atrophy, Quantitative MRI

لینک منبع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر 👇🏻(further reading)👇🏻

 

بازدیدها: 3

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *