نورو آندوسکوپی و مشکلات عصبی-شناختی بعد جراحی مغز

نورو آندوسکوپی و مشکلات عصبی

پژوهشگران دانشگاه بازل سوییس در یک پژوهش مروری به بررسی تاثیرات فرآیند جراحی مغز نورو آندوسکوپی و مشکلات عصبی-شناختی عوارض عمل بعد از آن در بیماران پرداختند.

روش

در این پژوهش مرور سیستماتیک، از ۱۲۱۶ مقاله مرتبط با نورو آندوسکوپی در PubMed که از سال ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۹ میلادی منتشر شده اند، ۴۶ مقاله به تحلیل نهایی راه یافتند.

یافته ها

الف)

  1. از ۱۵۰ سری مورد غربالگری که گزارش مشکلات پس از عمل نورو آندوسکوپی بود، تنها ۴۰ مورد مشکلات عصبی-شناختی بعد از نورو آندوسکوپی بودند. از این تعداد تنها ۸ مورد (۲۰%) مربوط و حاصل جراحی نورو آندوسکوپی بود.
  2. طبق گزارشات تنها ۲% از بیماران پس از جراحی نورو آندوسکوپی دچار مشکلات گذرای عصبی-شناختی مغزی شده اند و تنها ۱% از بیماران دچار مشکلات مادام العمر عصبی-شناختی پس از نورو آندوسکوپی شده اند. ایمنی این روش جراحی مغز و اعصاب بسیار بالاست.
  3. کیفیت و میزان گزارش کارکردهای عصبی-شناختی بیماران قبل و بعد از جراحی نورو آندوسکوپی، در مقالات مربوطه بسیار پایین و فاقد استانداردهای علمی لازم است. بسیاری از مقالات مربوط به نورو آندوسکوپی اشاره ای به وضعیت عصب روانشناختی بیماران پیش و یا پس از عمل نکرده اند.

ب)

  1. شایع ترین مسایل عصبی-شناختی پس از نورو آندوسکوپی بطن مغز، نقایص حافظه بویژه فراموش پیش گستر (آنتروگراد)، مشکلات در کارکردهای اجرایی و اختلالات روانپزشکی است.
  2. بیشترین خطر در جراحی های مغز و اعصاب، بویژه نورو آندوسکوپی، ناشی از آسیب های وارده به ساختارهای مغزی در بطن سوم است. این بخش شامل هیپوکامپ، جسم پستانی، فورنیکس، تالاموس، هیپوتالاموس، و سپتوم است. تمامی این ساختارهای مراکز اصلی پردازش کارکردهای اجرایی، حافظه ویادگیری هستند. آسیب به فورنیکس چپ به تنهایی برای تخریب کامل و مادام العمر حافظه کافی است.
  3. باید در نظر داشت بسیاری از جراحی های نورو آندوسکوپی بخاطر مواردی صورت می گیرند که منجر به فشار به ساختارهای بطنی مغز شده اند. تومورها، کیست‌های کولوئید و هیدورسفالی ها منجر به فشار بیش از حد به فورنیکس ها، هیپوتالاموس، هیپوکامپ و تالاموس شده و به تدریج عمل تخریب حافظه و کارکردهای اجرایی می شوند.

راهبردهای کارکردی

  • شناسایی، سنجش، و ارزیابی آسیب های عصب روانشناختی ناشی از بیماری های مغز و نیز تفکیک آن از آسیب های ناشی از جراحی، نقش مهمی در افزایش اعتماد بیماران به جراحات مغز و اعصاب دارد.
  • بسیاری از افراد به اشتباه تصور می کنند مشکلات بعد از عمل آنها ناشی از آسیب های جراحی است. در حالی که این آسیب ها عمدتاً نتیجه و پیامد بیماری آنها بوده اند.
  • بهتر است متخصصان و جراحان مغز و اعصاب، پیش و پس از انجام هر گونه جراحی با کمک نورولوژیست‌ها و روانشناسان، ارزیابی کامل عصبی-شناختی از بیماران به عمل آورند تا بتوان سنجش دقیقی از تاثیرات جانبی انواع روش های جراحی مغز و اعصاب بر کارکردهای اجرایی، شناختی و رفتاری بیماران بدست آورد.
  • لازم است در گزارش‌های مربوط به نورو آندوسکوپی، میزان و محل دقیق تخریب های وارده به ساختارهای بطنی که ناشی از جراحی هستند سنجش و گزارش شوند. بسیاری از این ساختارها در کارکردهای اجرایی و شناختی مغز دخیلند.
  • تفکیک نقایص و مشکلات عصبی-شناختی بیماران پس از جراحی نورو آندوسکوپی منوط به استفاده از ابزارهای سنجش عصب روانشناختی استاندارد و دقیق است که پیش و پس از جراحی توسط روانشناسان مجرب آموزش دیده انجام شود. تلفیق این نتایج با گزارش آسیب های ایجاد شده در فرآیند جراحی، به درستی میزان آسیب ناشی از بیماری و آسیب ناشی از جراحی را مشخص خواهد ساخت.

Neurocognitive Complications after Ventricular Neuroendoscopy: A Systematic Review

Abstract

In recent years, neuroendoscopic treatment of hydrocephalus and various ventricular pathologies has become increasingly popular. It is considered by many as the first-choice treatment for the majority of these cases.

However, neurocognitive complications following ventricular neuroendoscopic procedures may occur leading mostly to amnesia, which might have a grave effect on the patient’s quality of life. Studies assessing neurocognitive complications after ventricular neuroendoscopic procedures are sparse.

Therefore, we conducted a systematic review assessing the available literature of neurocognitive complications and outcome after ventricular neuroendoscopy. Of 1216 articles screened, 46 were included in this systematic review.

Transient and permanent neurocognitive complications in 2804 ventricular neuroendoscopic procedures occurred in 2.0% (n = 55) and 1.04% (n = 28) of the patients, respectively. Most complications described are memory impairment, followed by psychiatric symptoms (psychosyndrome), cognitive impairment not further specified, declined executive function, and confusion.

However, only in 20% of the series describing neurocognitive complications or outcome (n = 40) was neurocognition assessed by a trained neuropsychologist in a systematic manner. While in most of these series only a part of the included patients underwent neuropsychological testing, neurocognitive assessment was seldom done pre- and postoperatively, long-term follow up was rare, and patient’s cohorts were small.

A paucity of studies analyzing neurocognitive complications and outcome, through systematic neuropsychological testing, and the correlation with intraoperative lesions of neuronal structures (e.g., fornix) exists in the literature. Therefore, the neurocognitive and emotional morbidity after ventricular neuroendoscopic procedures might be underestimated and warrants further research.

لینک منبع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر ??(further reading)??

بازدیدها: 1522

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,

More Similar Posts

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

Most Viewed Posts
فهرست