استانداردسازی نوروفیدبک و روش‌های اجرای نورتراپی1

استانداردسازی نوروفیدبک

پژوهشگران دانشگاه کاردیف انگستان در گزارشی که به تازگی منتشر شده است، پروتکلی برای استانداردسازی نوروفیدبک و روش‌های اجرای نورتراپی را ارائه و آزمون نموند.

نوروتراپی و نوروفیدبک در روان درمانی

منظور از نوروتراپی یکی از روش‌های درمانی  عصبی-زیستی (نوروفیزیولوژیک) است. نوروتراپی ها مبتنی بر تکنیک‌های اصلاح عملکرد مغز می باشند. انواع مختلف نوروتراپی شامل نوروفیدبک، TMS، بیوفیدبک، tDCS و سایر شیوه های تحریک‌های الکتریکی جمجه‌ای هستند.

به بیان ساده تر می توان گفت که نوروتراپی نوعی روان درمانی است که در آن با شناسایی موضع های خاصی از قشر مغز و نصب الکترود در بخش‌های خاصی از جمجمه، با تغییراتی که در الگوی امواج مغزی ایجاد می شود می توان امید داشت بهبود یا حداقل کاهش نسبی اختلال هدف مشاهده شود. از مهمترین امور در مباحث نوروتراپی استانداردسازی نوروفیدبک، بیوفیدبک، tDCS، TMS و سایر روش ها است تا بتوان نتایح بهتری در درمان بدست آورد.

همچنین، لازم است بدانیم نوروتراپی برای هر فرد و هر اختلالی مناسب نیست!

روش پژوهش استانداردسازی نوروفیدبک

این پروتکل شامل ۲۱ پرسش در ۸ گام برای همسان سازی شیوه های اجرای نوروفیدبک است. گام‌ها شامل مواد/ابزار، فرآیندها، آموزش و کنترل، چگونگی، محل، زمان و نحوه اجرا، تغییرات و شخصی‌سازی، و وفاداری به پروتکل‌ها هستند. پروتکل استاندارد برای ۱۹ تیم پژوهشی و ۱۰ مرکز تحقیقاتی/درمانی ارسال شد.

یافته های پژوهش استانداردسازی نوروفیدبک

  1. هنگام استانداردسازی نوروفیدبک و رویه‌های اجرای نوروتراپی، صرف نظر از اختلال و نوع مداخله صورت گرفته. پروتکل‌های استاندارد منجر به وحدت رویه و تشابه نتایج بدست آمده می‌شود.
  2. استفاده از ابزارهای آماری در کنار تکنیک های کامپیوتری و تجمیع داده های مربوط به گروه های سالم و آسیب شناختی، به دقیقتر شدن پروتکل های استاندارد می انجامد.
  3. با استانداردسازی نورفیدبک در بخش پروتکل‌های اجرایی، امکان مقایسه بین نتایج پژوهش‌ها، حتی زمانی که اختلال مورد بررسی متفاوت باشد، بوجود می آید.

 

راهبردهای کارکردی پژوهش استانداردسازی نوروفیدبک:

  • وجود پروتکل‌های استاندارد در نورتراپی و همچنین استانداردسازی نوروفیدبک، منجر به ایجاد خطوط پایه برای درمان خواهد شد.
  • لازم است پروتکل های استانداردسازی نوروفیدبک بطور مشخص برای هر اختلال/ موضوع مورد دستکاری و اصلاح، جداگانه تدوین و آزمایش شوند.
  • استانداردسازی نوروفیدبک نه تنها برای اختلالات، که باید حسب جنسیت، سن. و نژاد نیز بصورت مقایسه ای صورت گیرد تا حداکثر کارایی بدست آید.
  • وجود خطوط پایه در نوروتراپی،، کمک شایانی به شناسایی مرزهای حالت‌های بهنجار از نابهنجار می کند.
  • همچنین، استانداردسازی نورفیدبک عاملی موثر در کاهش جلسات و افزایش بازدهی نوروتراپی است.

Current practices in clinical neurofeedback with functional MRI: Analysis of a survey using the TIDieR checklist

Abstract

Background

A core principle of creating a scientific evidence base is that results can be replicated in independent experiments and. in health intervention research. The TIDieR (Template for Intervention Description and Replication) checklist has been developed to aid in summarising key items needed when reporting clinical trials. other well designed evaluations of complex interventions in order that findings can be replicated or built on reliably.

Neurofeedback (NF) using functional MRI (fMRI) is a multicomponent intervention that should be considered a complex intervention.

The TIDieR checklist (with minor modification to increase applicability in this context) was distributed to NF researchers as a survey of current practice in the design and conduct of clinical studies.

The aim was to document practice and convergence between research groups, highlighting areas for discussion and providing a basis for recommendations for harmonisation and standardisation.

Methods

The TIDieR checklist was interpreted and expanded (21 questions) to make it applicable to neurofeedback research studies. Using the web-based Bristol Online Survey (BOS) tool.

the revised checklist was disseminated to researchers in the BRAINTRAIN European research collaborative network (supported by the European Commission) and others in the fMRI-neurofeedback community.

Results

There were 16 responses to the survey. Responses were reported under eight main headings which covered the six domains of the TIDieR checklist: What, Why, When, How, Where and Who.

Conclusions

This piece of work provides encouraging insight into the ability to be able to map neuroimaging interventions to a structured framework for reporting purposes. Regardless of the considerable variability of design components.

all studies could be described in standard terms of diagnostic groups, dose/duration, targeted areas/signals, and psychological strategies and learning models. Recommendations are made which include providing detailed rationale of intervention design in study protocols.

لینک منبع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر ??(further reading)??

✅(در صورت جذابیت و علاقمندی به موضوع، مطلب را برای دیگران نیز بازنشر فرمایید).

?کانال تلگرام
???????
https://t.me/DrAmirMohammadShahsavarani

بازدیدها: 5

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *