سلامت روانی و استعدادیابی ورزشی: خانواده، مربیان

سلامت روانی و استعدادیابی ورزشی: اثر خانواده، مربیان و اجتماع https://ipbses.com;https://RozaMind.com;https://RozaMindDL.ir

پژوهشگران دانشگاه لینشوپینگ، انجمن ورزشکاران سوئد در پژوهشی مشترک به بررسی نقش خانواده، مربیان و جامعه در سلامت روانی و استعدادیابی ورزشی ورزشکاران پرداختند.

روش پژوهش:

در این پژوهش پیمایشی مقطعی عرضی 159 مربی و 143 ورزشکار سنین مدرسه در سوئد شرکت نمودند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه سواد سلامت مربیان (S-CCHL) و سواد سلامت کودکان سنین مدرسه (HLSAC) بودند. همچنین، چک لیست دانش مربیان در مورد آسیب های ورزشی ورزشکاران و شیوه های استعدادیابی ورزشی مورد استفاده قرار گرفت.

یافته های پژوهش:

  1. 53% از مربیان سواد سلامت کافی در زمینه استعدادیابی ورزشی و سلامت ورزشکاران سنین مدرسه دارند.
  2. 28% از ورزشکاران دانش آموز سوال سلامت بالایی در حوزه فعالیت ورزشی و استعدادیابی ورزشی دارند.
  3. 21% از ورزشکاران سنین مدرسه سطح بالایی از تفکر انتقادی  را دارند.
  4. تنها یک سوم دانش آموزان ورزشکار سواد سلامت کافی در زمینه ورزش و استعدادیابی ورزشی دارند.
  5. 94% از مربیان باور دارند که می توان به طور کامل از بروز آسیب های ورزشی در ورزشکاران سنین مدرسه پیشگیری نمود.
  6. 53% از مربیان باور دارند دانش بسیار خوبی در زمینه پیشگیری از آسیب های ورزشی در ورزشکاران دانش آموز دارند.
  7. 46% از مربیان معتقدند که دانش خوبی برای بهبودی ورزشکاران دانش آموز از آسیب های ورزشی و بازگرداندن آنها به فعالیت ورزشی دارند.

راهبردهای کارکردی:

  • تنها یک سوم دانش آموزان ورزشکار از دانش کافی در زمینه تمرین و ورزش اصولی برخوردارند.
  • تنهای نیمی از مربیان دانش آموزان ورزشکار دانش کافی در زمینه آسیب های ورزشی و راهبردهای پیشگیری از آنها دارند.
  • برای کاهش آسیب های ورزشی و شکوفایی استعدادیابی ورزشی در حوزه کودکان و نوجوانان سنین مدرسه، لازم است آموزش های وسیع روانشناسی ورزشی، پزشکی ورزشی و علم تمرین هم به مربیان و هم به ورزشکاران نوجوان داده شود.
  • حضور روانشناسان ورزشی و پزشکان ورزشی در تیم های ورزشی مدارس، کمک شایانی به کاهش آسیب های ورزشی، افزایش سلامت روانی ورزشکاران دانش آموز، و بهبود سیستم استعدادیابی ورزشی می نماید.

Assessing parents, youth athletes and coaches subjective health literacy: A cross-sectional study

Abstract

Objectives

The aim was to describe levels of subjective Health Literacy (HL), and to examine possible differences in prevalence proportions between sexes, age groups and level of educations among youth athletes and their mentors (coaches, parents/caregivers) in Swedish Athletics.

Design

Cross-sectional.

Methods

Data on subjective HL were collected using the Swedish Communicative and Critical Health Literacy (S-CCHL) instrument for mentors and for youth the School-Aged Children (HLSAC) instrument. Questions assessing mentors’ literacy on sports injury and return to play were also included.

Results

The surveys were completed by 159 (91%) mentors and 143 youth athletes (87%). The level of S-CCHL was sufficient in 53% of the mentors. Of youth athletes, 28% reported a high level of HL and the item with least perceived high HL (21%) was critical thinking.

Ninety-four percent of the mentors believed that it is quite possible to prevent injuries in athletics and 53% perceived having a very good knowledge about how to prevent injuries. Forty-six percent of the mentors perceived having a very good knowledge of return to sport criteria.

Conclusions

The level of health literacy was low with about half of the mentors and one out of three youth athletes having adequate HL levels. Only half of the mentors stated having a good knowledge of various injury prevention strategies.

To reduce health consequences in youth sport and enable talent development more work is needed to understand the facilitators and barriers for the uptake of various health promotion and injury prevention strategies.

Keywords

Track and field, Sport, Child, Health promotion, Prevention

بازدیدها: 9

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *