توجه بینایی فضایی در سالمندی ناشی از پیری

توجه بینایی و سالمندی سالم

پژوهشگران دانشگاه ملی استرالیا در پژوهشی که به تازگی منتشر شده است به بررسی تغییرات در توجه بینایی فضایی انتخابی در طول سن (بویژه در دوره سالمندی) و تاثیرات ناشی از پیری بر آن پرداختند.

 

👈🏻🔬روش:

در این پژوهش آزمایشی ۱۴۳ داوطلب بین سنین ۱۸ تا ۸۰ ساله در دو فاز آزمایشی مورد ارزیابی قرار گرفتند. مواد ارزیابی شامل مصاحبه مختصر وضعیت روانی (MMSE)، افسردگی، شخصیت، سلامت روانی و جسمانی، زمان واکنش، حرکات چشم و آزمون نرم‌افزاری توجه بینایی فضایی انتخابی بودند.

 

👈🏻📊 نتایج نشان دادند:

  1. افزایش سن منجر به کاهش گستره توجه فضایی و افزایش دقت در توجه انتخابی بینایی می‌شود.
  2. هنگام نبود محرک بینایی، محدودیت توجه سالمندان بیش از جوانان است.
  3. افراد جوان نسبت به سالمندان سالم به گستره وسیع‌تری از میدان بینایی توجه می‌کنند که نشانگر زوال حافظه کاری در سالمندان است.
  4. کاهش گستره توجه بینایی در سالمندان منجر به افزایش حساسیت ادارکی می‌شوند؛ در نتیجه آنها به جزییات، بیشتر و بهتر توجه می‌کنند.

 

👈🏻👨‍👩‍  پیشنهادات کاربردی:

  • تمرینات عصب‌روانشناختی بویژه توانبخشی عصب‌روانشناختی می‌توانند نقش مهمی در افزایش ظرفیت حافظه کاری و بهبود توجه بینایی سالمندان داشته باشند.
  • کاهش توجه بینایی فضایی، نوعی عملکرد انطباقی با کاهش توانمندی های حرکتی و دیداری افراد سالمند است. برنامه منظم
  • ورزش روزانه، معاینات و درمان‌های منظم پزشکی و نیز بهبود وضعیت سلامتی، در کنار توانبخشی عصب-‌روانشناختی کمک شایانی به افزایش ظرفیت توجه دیداری سالمندان و سالمندی موفق می‌کند.

Changes in the spatial spread of attention with ageing

Abstract

Spatial attention is a necessary cognitive process, allowing for the direction of limited capacity resources to varying locations in the visual field for improved visual processing. Thus, understanding how ageing influences these processes is vital.

The current study explored the relationship between the spatial spread of attention and healthy ageing using an inhibition of return task to tap visual attention processing. This task allowed us to measure the spatial distribution of inhibition, and thus acted as a marker for attentional spread. Past research has indicated minimal age differences in inhibitory spread. However, these studies used placeholder stimuli, which may have restricted the range over which age differences could be reliably measured.

To address this, in Experiment One, we measured the relationship between the spatial spread of inhibition and healthy ageing using a method which did not employ placeholders. In contrast to past research, an age difference in inhibitory spread was observed, where in comparison to younger adults, older adults exhibited a relatively restricted spread of attention.

Experiment Two then confirmed these findings, by directly comparing inhibitory spread for placeholder present and placeholder absent conditions, across younger and older adults. Again, it was found that age differences in inhibitory spread emerged, but only in the placeholder absent condition. Possible reasons for the observed age differences in attention are discussed.

Keywords
Spatial attention, Ageing, Attention distribution.

لینک منبع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر 👇🏻(further reading)👇🏻

بازدیدها: 4

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *