علوم روانشناسی، تربیتی و مشاورهعلوم زیستی موضوعات بدنی و جسمینوروساینس، عصب روانشناسی و جراحی مغز و اعصاب

فاکتور رشد مغزی در تعامل با tDCS در درمان آفازی

پژوهشگران دانشگاه کارولینای جنوبی و دانشگاه علوم پزشکی کارولینای جنوبی ایالات متحده امریکا در پژوهشی مشترک به بررسی تاثیرات متقابل فاکتور رشد مغزی (BDNF) در تعامل با tDCS برای درمان زبان‌پریشی (آفازیا) پرداختند.

روش:

در این پژوهش ۷۴ داوطلب شرکت نمودند که دارای سکته مغزی و مشکلات زبان‌پریشی بودند. نمونه خون برای بررسی ژنوتیپ فاکتور رشد مغزی (BDNF) استفاده شد. پروتکل درمان آفازیا شامل ۴۵ دقیقه تمرین جفت کردن تصویر و کلمه کامپیوتری بود که ۵ بار در هفته به مدت ۳ هفته اجرا شد. در ۲۰ دقیقه ابتدای هر جلسه توانبخشی، داوطلبان تحت ۲۰ دقیقه tDCS آندی ۱ میلی آمپر یا شم قرار گرفتند. محل قرار دادن پد آندی بر اساس fMRI بر نیمکره چپ داوطلبان بطور جداگانه مشخص شد.

نتایج:

  • در صورتی که ژنوتیپ فاکتور رشد مغزی (BDNF) نرمال باشد، دریافت tDCS آندی منجر به تقویت بهبود آفازیای ثانویه و پیشرفت بیشتر در توانبخشی زبان‌پریشی پس از سکته مغزی می‌شود.

راهبردهای کارکردی:

  1. برای طراحی درمان زبان‌پریشی ناشی از سکته مغزی، لازم است به ژنوتیپ فاکتور رشد مغزی (BDNF) نیز توجه شود.
  2. در استفاده از tDCS برای توانبخشی و درمان، لازم است فاکتورهای ژنتیک (همچون پروفایل فاکتور رشد مغزی (BDNF)) نیز در نظر گرفته شوند.
  3. اگر در استفاده از tDCS برای توانبخشی و درمان، محل قرارگیری الکترودها حسب تحلیل فعالیت مغزی برای هر فرد جداگانه محاسبه شود، نتایج بهتری در درمان حاصل خواهد شد.
  4. به نظر می‌رسد برای بهینه‌سازی درمان در هرگونه مداخله نوروتراپی برای توانبخشی انواع اختلالات مربوط به دستگاه اعصاب مرکزی، لازم است بررسی‌های تصویربرداری مغزی و نیز بررسی پروفایل‌های ژنتیک نیز در نظر گرفته شوند.

BDNF genotype and tDCS interaction in aphasia treatment

Abstract

Background

Several studies, including a randomized controlled trial by our group, support applying anodal tDCS (A-tDCS) to the left hemisphere during behavioral aphasia treatment to improve outcomes.

A clear mechanism explaining A-tDCS’s efficacy has not been established, but modulation of neuroplasticity may be involved.

Objective/hypothesis

The brain-derived neurotrophic factor (BDNF) gene influences neuroplasticity and may modulate the effects of tDCS.

Utilizing data from our recently completed trial, we conducted a planned test of whether aphasia treatment outcome is influenced by interaction between A-tDCS and a single-nucleotide polymorphism of the BDNF gene, rs6265.

Methods

Seventy-four individuals with chronic stroke-induced aphasia completed 15 language therapy sessions and were randomized to receive 1 mA A-tDCS or sham tDCS (S-tDCS) to the intact left temporoparietal region for the first 20 min of each session.

BDNF genotype was available for 67 participants: 37 participants had the typical val/val genotype. The remaining 30 participants had atypical BDNF genotype (Met allele carriers).

The primary outcome factor was improvement in object naming at 1 week after treatment completion. Maintenance of treatment effects was evaluated at 4 and 24 weeks.

Results

An interaction was revealed between tDCS condition and genotype for treatment-related naming improvement (F = ۴٫۹۷, p = ۰٫۰۳). Participants with val/val genotype who received A-tDCS showed greater response to aphasia treatment than val/val participants who received S-tDCS, as well as the Met allele carriers, regardless of tDCS condition.

Conclusion

Individuals with the val/val BDNF genotype are more likely to benefit from A-tDCS during aphasia treatment.

Keywords

Aphasia, Stroke, tDCS, Electrical brain stimulation, Rehabilitation, Aphasia treatment

لینک منبع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر ??(further reading)??

بازدیدها: 9

دکتر امیر محمد شهسوارانی

دکتر امیر محمد شهسوارانی؛ جامعه شناس/ روانشناس عضو نظام روانشناسی ایران، کانادا، ایالات متحده امریکا، و سوئد ارائه خدمات مشاوره فردی، گروه و سازمانی مجری پروژها های مدیریت منابع انسانی سازمان ها، استخدامی، ارزشیابی های ادواری پرسنلی، و ...

موضوعات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back to top button