شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه دخیل سالمندان 2020

شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه

شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه جزو مولفه های مهم توصعه اقتصادی پایدار هستند. پژوهشگران دانشگاه اراموس، دانشگاه لایدن هلند، و دانشگاه شفیلد انگلستان در پژوهشی  طولی و مشترک به بررسی تاثیر شاخص‌ های اجتماعی-اقتصادی مختلف در رژیم غذایی افراد در طول زندگی بویژه سالمندی پرداختند.

اهمیت شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه در دوران سالمندی

از دیدگاه فنی و روانشناسی رشد، دوران سالمندي از 65 سالگی به بعد آغاز می شود.  اما سیر تغییراتی که در سالمندی مشاهده می شود، از سال های قبل آغاز شده است. دقت و توجه به شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه در این دوران به دلیل تغییر نیازهاي تغذیه اي بدن اهمیت به سزایی دارد.

نیازهای جسمانی سالمندان در شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه به مواد مغذی به دلیل استفاده از داروها، بیمار‌ی ها و تغییرات فیزیولوژیک دوران میانسالی و سالمندي است. نیازهای تغذیه در افراد مختلف در گروه سنی سالمندی با یکدیگر متفاوت است.

مهمترین توصیه شاخص‌ های اجتماعی-اقتصادی تغذیه ای برای گروه سنی سالمندان، مصرف مواد غذایی ساده و کم حجم است طوری که تمامی نیازهای فرد به مواد مغذی تامین شود. انتخاب نوع غذا در برنامه غذایی روزانه سالمندان از اهمیت خاصی برخوردار است.

نکته اساسی در برنامه غذایی شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه ای عزیزان سالمند، مصرف مواد غذایی کم چربی و کم کلسترول، اجتناب از مصرف هرگونه لبنیات (به دلیل سرطانزا بودن)، کاهش مصرف روغن، کره، خامه، و … و مصرف غذاهای کم نمک و پر فیبر است. بهترین رژیم های غذایی مناسب سالمندان برای حفظ شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه رژیم مدیترانه ای و رژیم اوکیناوایی هستند.

روش پژوهش شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه:

در این پژوهش طولی و مقطعی برای شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه ای، ۵۴۳۴ نفر مورد ارزیابی قرار گرفتند. ابعاد شاخص‌های اجتماعی اقتصادی، وضعیت مصرف دخانیات، وضعیت فعالیت و توانمندی جسمانی، و مولفه‌های مختلف تغذیه‌ای به فاصله ۲۰ سال مورد تحلیل واقع شدند.

یافته های پژوهش شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه:

  1. سطح تحصیلات عامل مهمی برای تنظیم رژیم غذایی و پیگیری استانداردهای درست شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه است. این رابطه تا سالمندی به شکل مستقیم حفظ می شود.
  2. در دوران سالمندی، درآمد ارتباط معکوسی با میزان رعایت رژیم غذایی و شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه مناسب دارد.
  3. پیایند شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه، وضعیت و پایگاه شغلی، ارتباط خاصی با میزان رعایت رژیم غذایی مناسب و درست ندارد.
  4. بنظر می رسد در شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه آموزش مداوم و پیوسته نقش بسیار مهمی در در رعایت رژیم غذایی و رفتارهای درست تغذیه‌ای دارد که تا سالمندی نیز آثار آن پایدار خواهد بود.

راهبردهای کارکردی پژوهش شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه:

  • شاخص‌‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه به عنوان یکی از دو ریتم اصلی در بایوریتم ها (زیست چرخه ها) نقشی اساسی در اصلاح سبک زندگی و افزایش طول عمر دارد.
  • آموزش های همگانی، بویژه آموزش رژیم مدیترانه ای به میزان زیادی در اصلاح و بهبود کیفیت تغذیه در سالمندی و شاخص‌های اجتماعی-اقتصادی تغذیه آنها می انجامد.

Socio-economic indicators and diet quality in an older population

Highlights

  • In our Dutch elderly cohort, a high level of education was the most pronounced socio-economic indicator of high diet quality at baseline and at 20-year follow-up.
  • Higher income was associated with lower diet quality at follow-up.
  • Occupational status was not associated with diet quality at baseline or at follow-up.
  • Different socio-economic factors influence diet quality in different ways.

Abstract

Purpose

To examine the strength and independence of associations between three major socio-economic indicators (income, education and occupation) and diet quality (DQ) at baseline and after 20-year follow-up.

Methods

Cross-sectional and longitudinal analyses using data collected in the Rotterdam Study, a prospective population-based cohort.
Participants were categorised according to socio-economic indicators (education, occupation and household income) measured at baseline (1989–1993).
Participants aged 55 years or older were included (n = 5434).
DQ was assessed at baseline (1989–1993) and after 20 years (2009–2011) and quantified using the Dutch Healthy Diet Index, reflecting adherence to the Dutch guidelines for a healthy diet; scores can range from 0 (no adherence) to 80 (optimal adherence).
Linear regression models were adjusted for sex, age, smoking status, BMI, physical activity level, total energy intake and mutually adjusted for the other socio-economic indicators.

Results

At baseline, scores on the Dutch Healthy Diet Index were 2.29 points higher for participants with the highest level of education than for those with the lowest level (95%CI = 1.23–3.36).
In addition, they were more likely to have a higher DQ at follow-up (β = 3.10, 95%CI = 0.71–5.50), after adjustment for baseline DQ.
In contrast, higher income was associated with lower DQ at follow-up (β = −1.92, 95%CI = −3.67, −0.17), whereas occupational status was not associated with DQ at baseline or at follow-up.

Conclusion

In our cohort of Dutch participants, a high level of education was the most pronounced socio-economic indicator of high DQ at baseline and at follow-up.
Our results highlight that different socio-economic indicators influence DQ in different ways.

Keywords

Diet quality, Education, Older age, Socio-economic indicators, Dr. Amir Mohammad Shahsavarani Diet in elderly ages.

لینک منبع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر ??(further reading)??

✅(در صورت جذابیت و علاقمندی به موضوع، مطلب را برای دیگران نیز بازنشر فرمایید).

?کانال تلگرام
???????
https://t.me/DrAmirMohammadShahsavarani

بازدیدها: 30

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *